مرهمى كه سلعه را متعفّن كند و دفع سازد : نوره ، زرنيخ سرخ هر كدام ده درم ، صمغ صنوبر سى درم ، روغن گل شصت درم ؛ صمغ را در روغن گل حلّ كنند و باقى را سحق كرده بدان آميزد و مدام بر موضع طلا كنند . ضمادى كه خنازير را منفتح سازد : آرد جو ، آرد گندم ، آرد باقلا هر كدام پنج درم ، شبّ يمانى ، ايرسا ، زفت تر هر كدام دو درم ، پيه بز هر كدام پنج درم « 65 » به زيت كهنه بگذارند و مجموع را به هم سرشته ضماد كنند ؛ و به بول صبيان نيز توان مجموع را سرشت . آخر : مقل را در سركه و آب حلّ كنند و مخلوط سازند به آن بيخ كبر مدقوق ، و جمع كنند به روغن خروع ، و ضماد كنند . تركيب مجرّب : ايرسا ، زراوند ، زفت هر يك جزوى ، مرهم دياخيلون مثله ممزوج كرده ، بر خنازير گذارند ، آن را تحليل دهد .

--> ( 65 ) . در بيان مقادير اوزان در اين نسخه ، خطايى رخ داده است زيرا پس از بيان مقدار براى شبّ يمانى و ايرسا و زفت تر ، پس از ذكر پيه بز دوباره براى هر كدام پنج درم دستور داده شده است .